Stanisław Klepacz

Pułkownik kawalerii Wojska Polskiego
16.09.1888 24.09.1958 Kłobuck

Biografia

Stanisław Klepacz urodził się 16 września 1888 roku w Kłobucku, w rodzinie Andrzeja i Julii z Ptaszkiewiczów. Uczył się w gimnazjum w Częstochowie, gdzie w 1909 roku zdał maturę. Już w czasie nauki zaangażował się w działalność niepodległościową - należał do Związku Młodzieży Postępowej, a następnie do Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej. W 1906 roku wstąpił do PPS-Frakcji Rewolucyjnej, a po ukończeniu szkoły działał jako okręgowiec w Warszawie. Aresztowany w 1909 roku, po zwolnieniu kontynuował działalność w Zagłębiu Dąbrowskim i Łodzi, używając przybranego nazwiska.

W 1912 roku, zagrożony aresztowaniem, wyjechał do Krakowa, a w 1914 roku rozpoczął studia na Politechnice w Glens w Belgii, gdzie wstąpił do Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej powrócił do Krakowa i w październiku 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 1 pułku ułanów, uczestnicząc w walkach. Po kryzysie przysięgowym w 1917 roku został internowany w Szczypiornie, skąd zbiegł w 1918 roku do Warszawy.

Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Służył w 7 pułku ułanów, biorąc udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W okresie międzywojennym awansował, pełniąc funkcje dowódcze w różnych pułkach kawalerii. W 1932 roku został dowódcą 11 pułku ułanów w Ciechanowie, a w 1936 roku mianowano go pułkownikiem. W sierpniu 1938 roku przeszedł w stan spoczynku.

Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się ochotniczo do służby. Organizował oddziały z rezerwistów, walczył w kampanii wrześniowej, a po kapitulacji uniknął niewoli i przedostał się do Warszawy. Od 1942 roku działał w konspiracji - należał do Obozu Polski Walczącej, a następnie do Kadry Polski Niepodległej. W 1944 roku został aresztowany i osadzony na Pawiaku. Podczas powstania warszawskiego pełnił funkcje w dowództwie AK. Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej, przebywał w kilku obozach jenieckich.

Po wyzwoleniu pozostał na Zachodzie. W 1948 roku mieszkał w Wielkiej Brytanii, a w 1952 roku wyjechał do Nowego Jorku, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu polskim w Doylestown w Pensylwanii.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2723 (1921)
Krzyż Niepodległości (1931)
Krzyż Walecznych (pięciokrotnie)
Srebrny Krzyż Zasługi (1928)
Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)

Ciekawostki

W czasie I wojny światowej był internowany w Szczypiornie, skąd zbiegł do Warszawy w 1918 roku.
Jego żona Zofia ps. „Siostra” oraz syn Janusz ps. „Rok” również walczyli w powstaniu warszawskim.
Po wojnie przebywał w Wielkiej Brytanii, a następnie wyemigrował do USA, gdzie zmarł w Nowym Jorku.

Udostępnij